Legenda o Pegazu

U davna, davna vremena mitološki konj Pegaz putovao je slovenačkim krajevima i oduševio se ljepotom pejzaža. Spustio se bliže zemlji, pri čemu je zbog preniskog leta kopitom udario u brežuljke u blizini današnje Rogaške Slatine i izazvao pomjeranje slojeva zemlje.

Upravo to je omogućilo da na svjetlo dana izbiju prirodne mineralne vode. Zajedno s legendom rođena je i priča o blagotvornoj mineralnoj vodi, Donatu Mg.

Pegaz Rogaška Slatina
Legenda kaže da je izvor rogaške mineralne vode nastao kada je Pegaz svojim kopitom dodirnuo tlo i izazvao pomjeranje slojeva zemlje.
Zdravilna voda

Počeci izvora zdravlja

O dokazima o postojanju „ljekovitih voda“ svjedoče keltski nalazi i novčići iz rimskog doba. Prvu analizu vode obavio je 1572. godine švajcarski alhemičar Leonhart Turnajzer (Leonhard Thurneysser) i otad govorimo o dokumentovanom istorijatu rogaške mineralne vode. Dvorski ljekar i profesor na bečkom medicinskom fakultetu, dr Pol Sorbe (Paul Sorbait), opisao je prirodnu mineralnu rogašku vodu 1680. godine u knjizi Praxis Medicae obezbijedivši joj time počasno mjesto u ljekarskoj praksi. Na izvore zdravlja dolazili su kako gradski velikaši tako i krunisane glave, a glas o blagotvornoj vodi brzo se proširio daleko preko granica Habsburškog carstva.

Razvoj medicine je iziskivao sistematičniji pristup, pa je mariborski ljekar J. B. Grundl (Gruendel) 1685. godine napisao monografiju pod naslovom Roitschocrene (Rogaški izvor) u kojoj je opširno opisao hemijska svojstva i ljekovito dejstvo rogaške vode koja je u 18. vijeku postala treća najprodavanija voda na svijetu.

Zbog velike potražnje za blagotvornom mineralnom vodom trebalo je sagraditi punionicu jer je tehnika punjenja prije njezine izgradnje 1904. godine iziskivala puno vremena. Voda se sipala u boce neposredno na izvoru, a zatim su boce u drvenim koritima nosili u centralno skladište đe su ih pregledali, zatvorili plutom, na odgovarajući način obilježili, složili u sanduke i na kraju natovarili na kola.

Podzemno čudo

Donat – podzemno čudo

U Rogaškoj Slatini su 1907/1908. godine odlučili da izvrše kaptažu izvora pod vođstvom hidrogeologa dr J. Kneta (Knett). Godine 1908. iznenadio ih je izvor visoko mineralizovane vode. Iz dubine Zemlje izbila je usred današnjeg lječilišnog parka kisjela voda s visokim sadržajem magnezijuma koja je zbog svoje posebnosti i blizine Donačke gore dobila naziv Donat.

Sanacija izvora

Zbog pada količine vode na izvoru, u Rogaškoj Slatini se ubrzo nakon Drugog svjetskog rata pristupilo temeljitoj sanaciji uređaja na izvoru. Hidrogeolog i akademik Josip Bać predstavio je koncept dubinskog bušenja koji se pokazao efikasnim rješenjem. U periodu od 1952. do 1958. godine izbušena je čak 41 istraživačka bušotina koja je svakodnevno davala ukupno 60 kubnih metara vode, što je pet puta više od količine vode prije zadnje sanacije. Nekoliko godina kasnije, godine 1967. počela je eksploatacija prirodne mineralne vode dubinskim bušenjem, što je omogućilo povećanje kapaciteta izvora. Otad Donat stiže iz dubine od 280 do 606 m.

Kasnije je zbog visokog sadržaja magnezijuma nazivu Donat dodat i hemijski simbol Mg, čime je naglašena poznata činjenica da rogaška mineralna voda sadrži najveću količinu magnezijuma od svih prirodnih mineralnih voda.*

Sanacija vrelcev
Apolon Donat Mg

Apolon i Donat Mg

Karakterističan simbol prirodne mineralne vode Donat Mg i dan-danas ostaje Apolon, bog ljepote i zdravlja, za šta je prema legendi zaslužan upravo Pegaz.

On je prvi otkrio blagotvorne efekte rogaške kisjele vode koja je ubijedila i boga ljepote i zdravlja. Apolon se, naime, zbog prirodne mineralne vode odrekao vode sa svete planine Helikon i tako postao prepoznatljiv simbol Donata Mg.

*Pregledani komparativni podaci obuhvataju sve tržišno dostupne priznate prirodne mineralne vode iz registra EU-a.