Legenda o Pegazu

Nekada davno mitološki konj Pegaz putovao je slovenskim krajevima i oduševio se ljepotama krajolika. Spustio se bliže zemlji, ali je zbog preniskog leta kopitom udario u brdovito tlo u blizini današnje Rogaške Slatine i prouzročio pomak tektonskih slojeva.

Time je omogućio da na svjetlo dana izbiju prirodne mineralne vode. Zajedno s legendom rođena je i priča o blagotvornoj mineralnoj vodi, Donatu Mg.

Pegaz Rogaška Slatina
Legenda kaže da je izvor rogaške mineralne vode nastao kada je Pegaz svojim kopitom dotaknuo tlo i prouzročio pomak tektonskih slojeva.
Zdravilna voda

Počeci izvora zdravlja

O dokazima o postojanju »ljekovitih voda« svjedoče keltski nalazi i novčići iz vremena Starih Rimljana. Prvu analizu vode obavio je 1572. godine švicarski alhemičar Leonhard Thurneysser i od tada govorimo o dokumentiranoj historiji rogaške mineralne vode. 1680. godine dvorski ljekar i profesor na bečkom medicinskom fakultetu dr. Paul Sorbait opisao ju je u knjizi Praxis Medicae te je prirodna mineralna voda zauzela počasno mjesto u ljekarskoj praksi. Na izvore zdravlja dolazili su i gradski velikaši i okrunjene glave, a slava o blagotvornoj vodi brzo se proširila daleko preko granica habsburškog carstva. 1685. godine razvoj medicine zahtijevao je temeljiti pristup, stoga je mariborski ljekar J. B.

Gruendel napisao monografiju pod naslovom Roitschocrene (Rogaški izvor) u kojoj je opširno opisao hemijska svojstva i ljekovite efekte rogaške vode koja je u 18. vijeku postala treća najprodavanija voda na svijetu.

Velika potražnja za blagotvornom mineralnom vodom zahtijevala je izgradnju punionice jer je tehnika punjenja prije njezine izgradnje 1904. godine bila vrlo dugotrajna i nepraktična. Voda se u flaše ulijevala direktno iz izvora, a zatim su se flaše u drvenim koritima nosile u centralno skladište u kojem su se pregledale, zatvarale plutom, na odgovarajući način označavale, slagale u sanduke i na kraju utovarivale na kola.

Podzemno čudo

Donat - podzemno čudo

1907/1908. godine u Rogaškoj Slatini odlučili su provesti kaptažu izvora pod rukovodstvom hidrogeologa dr. J. Knetta. 1908. godine iznenadio ih je izvor visokomineralizirane vode. Iz dubine Zemlje usred današnjeg lječilišnog parka izbila je kisela voda s visokim sadržajem magnezija koja je zbog svoje posebnosti i blizine Donačke gore dobila naziv Donat.

Sanacija izvora

Zbog pada količine vode na izvoru, ubrzo nakon Drugog svjetskog rata u Rogaškoj Slatini odlučili su temeljito sanirati uređaje na izvoru. Hidrogeolog i akademik Josip Bać predstavio je koncept dubinskog bušenja koji se ubrzo pokazao efikasnim rješenjem. U periodu od 1952. do 1958. godine izbušena je čak 41 istraživačka bušotina iz kojih se svakodnevno dobivalo ukupno 60 kubnih metara vode, što je pet puta više od količine vode prije posljednje sanacije. Nekoliko godina kasnije, 1967. godine počelo je iskorištavanje prirodne mineralne vode dubinskim bušenjem, što je omogućilo veće kapacitete izvora. Od tada Donat stiže iz dubine (280 – 606 m).

Zbog visokog sadržaja magnezija kasnije je nazivu Donat dodat i odgovarajući hemijski simbol Mg te je time naglašena poznata činjenica da rogaška mineralna voda sadrži najveću količinu magnezija od svih prirodnih mineralnih voda.*

Sanacija vrelcev
Apolon Donat Mg

Apolon i Donat Mg

Karakterističan simbol prirodne mineralne vode Donat Mg i dan-danas je Apolon, bog ljepote i zdravlja, za šta bi, prema legendi, trebao biti zaslužan upravo Pegaz.

On je prvi otkrio povoljne efekte rogaške kisele vode koja je privukla i boga ljepote i zdravlja. Zbog prirodne mineralne vode Apolon se, naime, odrekao vode sa svete gore Helikon i tako postao prepoznatljiv simbol Donata Mg.

* Pregledani komparativni podaci obuhvataju sve tržišno dostupne priznate prirodne mineralne vode iz registra EU-a.